Zaterdag 16 april. Haulerwijkse Boys 2 - Veenhuizen 2. (H.Siepel)

• Senioren
• »
• Heren 2
• »
• Verslagen

Mooi weer, genoeg spelers, niet al te ver rijden en alles wat geblesseerd was mee als supporter heeft er zaterdag voor gezorgd dat een ongelofelijk lelijke wedstrijd tegen een tegenstander die de eerste helft 2 spelers lieten spelen met een gezamenlijke leeftijd van 105 uiteindelijk op een 1 - 3 winst voor de boys uitdraaide.

Zoals al gezegd waren wij zaterdag met een mooie groep jongens. Dat wil zeggen dat we met dertien speelklare mensen waren en 3 mensen die… Ehm… Iets…Ehm… Laat ik het zo zeggen, met volle teugen van onze misère op het veld genoten omdat ze wisten hoe het voelde om op dat punt zelf op het veld te staan. Het ging hier om de welbekende Henk “Derksen” Jelsma, Richard “Van der Gijp” Boersma en Johan “Hansie Hansie” Uithoff. En de lol die door de heren aan de kant hadden stond in een schril contrast met de verschrikking op het veld. Geen bal kwam aan, geen pass werd goed gegeven, geen bal werd onder controle gehouden en van een goed uitgevoerd systeem was al helemaal geen sprake… Sicco maande vanuit de spits tot kalmte en rust in het spel, dit gebeurde niet en er werd alleen maar met het vizier naar voren gevoetbald. Nu was dit op zich te verwachten aangezien vergeleken met de vorige wedstrijd de gehele as was veranderd. Sicco stond dan al wel weer in de spits, maar hij werd ondersteund door nieuwkomer en enfant terrible Tom Mulder, die op zijn beurt Aalze en Sake weer achter zich had. De verdedigende muur hierachter bestond uit Jan en Sweitse. Een grote wissel in de gehele as mogen we dus wel concluderen.

Een opmerkelijk feit van de zijde van de tegenstander is wel even interessant om te noemen, ze hadden namelijk een aftrap in gestudeerd. De scheids floot en er werd direct door de nummer 10 op de goal geschoten. Toen wij doorkregen dat die nummer 10 oud trainer Sjoer Rozema was, kon niets ons meer verbazen in deze eerste helft. Hoe de volgorde van de feiten is geweest kan per persoon verschillen maar er werd de eerste helft 2 x gescoord. Eenmaal door ons, en eenmaal door de tegenstander. In dezelfde goal wel te verstaan. De tegenstander had net zoveel moeite met de bal als wij en door goed door en, vooral, opjagen viel de bal in de zestien voor de voeten van een verdediger die de bal kneiterhard wilde uitverdedigen, ware het niet dat hij verkeerd om stond en zo de bal in eigen goal pufte.

De tweede helft werd beter. We kregen de kans om op te bouwen en het systeem zoals we dat gewend zijn uit te voeren. Niet dat het veld ons hierbij hielp want door de vele knollen bleven de passen niet goed aankomen. Langzamerhand kregen wij het idee dat we de betere ploeg waren, maar dat er waarschijnlijk geen stortvloed aan doelpunten ging plaats vinden. Aalze was ondertussen gewisseld voor Alex waardoor Jan naar voren schoof. Later kwam Ids-Jan nog voor Henk Siepel in het veld die zo’n enorme kans om zeep hielp wat de emmer bij Sam deed overlopen. Resultaat? Op de bank! Nog steeds bleven de doelpunten uit maar we drongen langzamerhand aan, maar dit koste veel moeite en de vermoeidheid ging parten spelen. Ate had het op den duur niet meer in zich om mee te verdedigen, wel om aan te vallen trouwens maar dat terzijde. Het gaat ook om het aanvallen, want op den duur werd er toch nog een mooie kans gecreëerd die door Sicco als een ware spits werd binnen geschoten. Na deze gebeurtenis ging het ons opvallen dat de scheidsrechter steeds partijdiger ging fluiten wat uiteindelijk resulteerde in een compleet onterechte penalty die door de tegenstander uiteraard in werd geschoten. Hier net voor had onze aanvoerder Sicco nog geel gekregen wegens, kennelijk, vloeken.

Kort hierna deed Jan hetzelfde maar deed dit erg gericht op de scheidsrechter, kennelijk wist alleen Jan dat de scheidsrechter Hedde heette…