5 juli 2011 11:00
Het is ’s ochtends vroeg en auto’s verzamelen zich voor ons dorpshuis “De Enter”... Tussendoor komt de één na de ander, net wakker, aangeslentert of op de fiets aan bij dit ontmoetingspunt. Zoals het een leider betaamt is Sam natuurlijk als eerste. Als na verloop van tijd iedereen compleet is, wordt meteen de eerste afspraak gemaakt met elkaar, “What happens on the Schier, stays on the Schier”, aldus Boers. Waar the vandaan komt weet ik niet, maar het geeft het eiland bijvoorbaat al wat meer swung. Deze afspraak wordt volgens mij altijd gemaakt bij een uitje van een voetbal team alleen wordt hij nu, ook officieel, voor het eerst verbroken door middel van het maken en plaatsen van dit stukje.
De heenreis verliep prima, en we waren mooi op tijd bij de boot. Dat wil zeggen dat toen wij in de rij stonden voor een kaartje, we de boot zagen vertekken. Maar omdat er nog wel honderd mensen stonden bleven we rustig staan, en na vijf minuten was er al een nieuwe boot aangemeerd. Deze was minder afgeladen dan de eerste en daardoor hadden we mooi de ruimte aan boord om nog wat te slapen, bier te drinken en te roken waar dat niet mocht. Onderweg naar Schier kwamen we toevalligerwijze ex-HWB lid Hendrik Heuker en onze plaatselijke huisarts nog tegen. What are the odds?
Na het fietsen huren waarbij de fietsverhuurder zijn wenkbrauwen optrok nadat 19 wilde mongolen op een stuk of wat tandems en een paar gewone fietsen al slingerend, scheldend, spugend, schreeuwend en lachend de pier af zag fietsen, begaven wij ons richting eindbestemming. Den Kampearboerderij!
Er ontstond nogal wat verwarring waar het precies was en om alle ellende voor te zijn werd er gestopt om de weg te vragen. Bij sommigen onder ons ontstond hierdoor nog meer verwarring omdat zij dachten dat we er al waren, en ook maar meteen kritiek leverden op de accomodatie. Nadat er even goed gezeurd was, werd er met een bij iedereen aanwezige grote glimlach verder gefietst. Het bleek gelukkig allemaal dichtbij te zijn en al snel kwamen we aan bij “De Kooiplaats”.
Hier aangekomen bleek dat de eigenaren niet op de hoogte te zijn van het feit dat wij een groep voetballers waren. Zij dachten namelijk logischerwijze dat Sweitse Hut een groep was... Tja....
Nadat Boers, en Sweitse, Brugman er bij haalden en die het woord lieten voeren was er wat mogelijk en viel er wat te regelen. Als wij rustig deden dan kon het allemaal wel. Al snel bleek de eigenaar een zeer sympatieke oude kerel die het volgens mij allemaal wel best vond.
Omdat we niet direct in onze “accomodatie” konden, moesten we onszelf even vermaken. Op een naastgelegen terreintje werden de voeten ontbloot, net als borst overigens, en werd er hevig gevoetvolleyd en gerondoot. Op deze slechte spelling na, verliep alles vrij rustig. Iemand maakte een bal lek, iemand schopte een bal kwijt, iemand werd erg vaak gepoort en het was prachtig weer. Sam gaf hier en daar, waar nodig, advies en opdrachten en deze werden, wanneer het men uitkwam opgevolgd.
Nu werd het ons duidelijk dat onze, van te voren bestelde, boodschappen niet op tijd aan gingen komen. Richard, Henk J, Sweitse en Fokke namen het recht in handen en gingen op pad om tevens ook wat vergeten boodschappen te gaan regelen. Ondertussen mochten we onze intrek nemen in onze accomodatie, en dit bleek een enorme meevaller te zijn! Een woonkamergedeelte waar we met zijn allen konden zitten, een groot eetgedeelte en drie slaapzaaltjes vormden ons onderkomen. Omdat we maar met ongeveer twintig mensen waren en ons onderkomen was berekend op veertig mensen, hadden we mooi de ruimte om te doen en laten waar we zin in hadden. Iedereen had een eigen stapelbed, niemand zat elkaar in de weg, er hoefde bijna niets te worden gedeeld en we hadden onze eigen binnenplaats!
Nadat iedereen, zonder ruzie weliswaar, een plekje had gevonden moest er iets ondernomen worden. En met dit weer was er maar één mogelijkheid, HET STRAND!
Nadat de eerste poging om naar het strand te lopen was afgebroken, gingen we op de fiets voorwaarts. Sam beweerde namelijk dat het erg dichtbij was, en achter “die heuvel” het strand al begon. Niets was minder waar... Die heuvel was de eerste van vele, en er moest minstens vier kilometer worden gelopen. Fietsen dus...
Eenmaal aangekomen verdeelde de groep zich in een aantal mensen die het strand op gingen, en een aantal mensen die eerst een halve liter naar binnen wilden slaan bij het strandpaviljoen. Weer herenigd besloegen de Boys from the Wijk bijna de hele ingang naar het stand omdat ze na de eerste duin hun kamp hadden opgemaakt en daarbij wild aan het voetballen en vechten waren waarbij er nogal wat gezinnetjes-storend geschreeuw vrij kwam. Dit kon prima want, tja, je bent nu eenmaal op het strand...
Sommige voetballers hebben zelfs nog even gezwommen, en sommigen niet. Elkaar goed insmeren was de sleutel en wie vies was van een beetje mannelijke intimiteit had grote kans dat zijn rug zou gaan verbranden. Het waaide daarnaast ook nog eens erg hard, waardoor voetbal en het welkbekende werpen van de frisbee (gevonden in de bosjes) bijna niet mogelijk was. Maar door de enorme mate van aanwezige energie gingen de meesten er volle bak tegen aan.
Nadat iedereen de energie op had, of geen sigaretten meer had, zat er niets anders op dan het strand weer te verlaten...
Voldaan en wel werden sommige tandems met drie personen beladen en sommigen moesten lopen. Bij aankomst sneuvelde hierdoor ook een tandem die later “handig” werd gerepareerd. Net voor dit alles werd een groepje mensen gespot in een duinpan. Het bleken de boodschappenboys te zijn die zich hadden ontvermd over een koud kratje bier. Al snel was iedereen aanwezig en werd er genoten van een alchoholische verfrissing en vieze grappen en grollen.
Nu er eindelijk rust was begon iedereen ook honger te krijgen en dit was het sein om huiswaarts te gaan. Maar voordat er werd gegeten werd er eerst nog gedronken en nu was het dan ook tijd voor ranzigheid, idioterie en blote piemels. Vals gezang tijdens het mishandelen van de piano, het gooien met dingen, mensen die slapen proberen te swaffelen, anderen doodsangsten uit laten staan door hen in de blote kont in een hoekje te drijven en te mishandelen als een goedkope hoer, het waren allemaal aanleidingen om de barbeque aan te slingeren...
Dit was ook het moment dat we compleet waren, aangezien er nog wat mensen iets later op Schiermonnikoog aan waren gekomen. Er werd lekker gegeten ondanks dat er herhaaldelijk werd verteld wat voor goedkoop kutvlees het wel niet was. Ondertussen werd er veel gelachen en vooral gedronken. Terwijl we ons nog te goed deden aan de laagstaande zon maakten we ons langzamerhand klaar voor de aankomende avond, welke bij de één begon bij de wedstrijd van het Nederlandsche elftal, en bij de ander met een geflateerd spelletje klaverjas. Na het maken van foto’s van slapende mensen en andere beschamende momenten, was het tijd om op stap te gaan...
Omdat Schiermeeuwenoog maar één discotheek heeft begaven we ons daar heen. Op lollige wijze en met veel geouwehoer drongen we het pand binnen en probeerden er een feestje van te maken. Om niet over feiten uit te weiden en om de correctheid van deze te bewaken in verband met extreem alchohol gebruik eindigde de avond simpelweg vanwege ruzie. In dit geval kregen we niet geheel terecht ruzie en nadat de personen waar er “problemen mee waren” ( vijf stuks in totaal ) door hadden dat wij met 15 man waren, besloten we de eer aan ons zelf te houden en huiswaarts te keren. Dit gepaard met frustraties en ondertussen een dubbele dosis lol. Laten we het zo zeggen, ze weten dat wij er geweest zijn.
De terugweg duurde extreem lang en het heeft dan ook minstens 12 uur geduurd voordat we terug waren. De ene tegenslag was nog niet verwerkt of de andere diende zich alweer aan. Al met al hebben weer zo’n dertig minuten over gefietst.
Terug aangekomen werd de avond nog even geevalueerd, en werd duidelijk dat er ook nog mensen thuis waren gebleven en in eerst instantie nooit waren mee gegaan (ouwe mietjes). Langzamerhand begon iedereen bedwaarts te keren, en sommigen besloten het strand te bezoeken omdat hun wijs was gemaakt dat er allemaal mooie vrouwen een afterparty hadden geregeld. Dus...
Met veel lawaai werden we de volgende ochtend traditioneel gewekt zoals dat hoort bij een voetbal-weekend weg. Voor bijna iedereen was dit veul en veul te vroeg. Het ontbijt was aanwezig en was relatief uitgebreid. Erg droog dat wel. De schade van de avond ervoor kon nu worden opgemaakt en er bleken hier en daar nog wat gekke dingen te zijn gebeurd waarbij menig aanstichter van het geheel zich niets meer kon herinneren van het desbetreffende voorval. Nadat dit tot op de bodem was uitgezocht en besproken werd iedereen langzamerhand weer wat frisser en de sfeer was weer snel top.
Jammer genoeg was het alweer langzamerhand tijd geworden om te vertekken, en omdat er door het grote deel van de mensen werd besloten om de middag boot te nemen, werd de koers naar de snackbar uitgezet. Hier werden de nodige vitamines verorberd waarnaar de sfeer dusdanig was dat iedereen het er over eens was dat we naar de kroeg moesten. En in de hele middag dat we daar zaten is er zo onnozel veel gelachen en geouwehoerd dat we vergaten dat we met regenachtig weer binnen in een kroeg zaten te wachten totdat de boot ging. Na vele spelletjes, hetzij biljart, hetzij gokken, hetzij hoeveel bier kan ik drinken, was het tijd om naar de boot te gaan. Hierbij had een enkeling wat last van de door hem genuttigede biertjes, waardoor het voor de medepassagier van zijn tandem niet altijd koek en ei was. Mede hierdoor sneuvelde onderweg opnieuw een tandem en later ook de bril van Sam.
Toch kwamen we uiteindelijk tegelijk op de boot en maakten we kennis met een van de vrouwelijke veroveringen van één der spelers van zaterdagavond. Na een opsomming van asocaliteiten en slecht weer, kwamen we aan in Lauwersoog. Het vaste land.
Op weg naar de auto’s en vertekken met die handel, dat was het motto. Na enkele malen verkeerd te zijn gereden werd het overige deel van de terugrit vrij vlot volbracht en kwamen we bijna compleet aan bij het beginpunt van deze reis, ons dorpshuis “De Enter”.
Vanuit hier ging een enkeling naar de kroeg en anderen keerden huiswaarts...
Het gevoel dat het een erg kort weekend was, zal bij iedereen aanwezig geweest zijn en dit bestempeld alleen maar het plezier wat we hebben gehad.
Nu zal het opvallen dat er geen vieze feiten en bijna geen namen zijn genoemd in het bovenstaande stuk. Ik denk dat de wist u datjes en aanvullende hoogtepunten het één en ander zullen toevoegen…
Wist u dat:
- De generatiekloven zich uiten binnen het 2e elftal doordat de oudere garde het ’s nachts laat afweten wanneer het feest nog moet beginnen.
- De nieuwe generatie legt de oude garde uit wat “the shirt before the shirt is”.
- Tom en Tinus niet recht kunnen fietsen, of lag het nou aan de fiets, later wel in elk geval.
- Roy en Jorg tijdens een rondo elk wel 5 keer door de benen werden gespeeld
- Terwijl het hele elftal 2 uur lang bezig waren met voetvolley en rondo’s heeft Fokke gezocht naar de bal die hij op zijn Fokkes weggewerkt had.
- Het strand toch verder lopen was dan gedacht.
- Met z’n drieën op een tandem best kan
- Om 10.00 uur ’s ochtends moet een biertje best moet kunnen.
- Meester Boers de jongens van groep 8 goed onder de duim heeft.
- Ondanks dat we niet helemaal gewenst waren op de accommodatie hebben we ons voorbeeldig gedragen. Met complimenten van de eigenaar, maar of we volgend jaar weer gewenst zijn….
- Het weekend onder de bezielende leiding van Sweitze perfect geregeld is.
- De barbecue prima smaakte.
- Sam op zijn Sams iedereen ’s ochtends wakker maakte
- Alleen echte mannen gaan zwemmen in de zee.
- Niemand precies weet wie die idioot was die om 9 uur ’s ochtends met een pannendeksel en een pollepel achter Sam liep?
- Na een kort ziekbed van boers compleet afgelebberd werd door een nogal ranzend stinkende Siepel die zijn complete gezicht inclusief ingangen totaal onderkwijlde. Deze kwijl stonk zo ontzettend naar lugubere resten van een avond overdadig eten en drinken, dat een gemiddelde comodovaraan zich zou gaan wassen, aldus Boers.
- De constant overal bovenuitklinkende schaterlach van Tinus, die echt gemeend was, verraade dat hij veel plezier had.
- Jelte Douwsma, op de één of ander manier, Henk Siepel in zijn slaap zo boos heeft gemaakt, dat Henk als reactie hierop de kleding en tas van Jelte heeft ondergeplast en daarna een groot deel van de nacht bij Jelte in bed heeft doorgebracht. Beide heren ontkenden de volgende dag alles.
- Er die zaterdagnacht een Poolse hoer op het eiland rond liep?
Klik hier voor alle foto's.