12 september 2011 20:00
Waar de ploeg het deze zaterdag moest stellen met een minder groot aantal mensen, door schorsingen, verplichtingen en andere activiteiten, is er toch een punt op de Hichte gebleven. Na slim voetbal en voornamelijk een shitload aan sprintwerk was de 2-2 in de pocket.
Op deze zaterdag werden wij geëerd met wederom een aantal nieuwkomers, namelijk Benjamin en Johannes. Daarnaast was, en je mag het niet zeggen maar ik doe het toch, good old Gijs weer terug. Gijs kent als geen ander het klappen van de zweep bij het tweede en je hoeft hem niets te vertellen over het reilen en zeilen binnen dit elftal, het was dan ook niet nodig om Gijs te vertellen welke positie hij in moest gaan nemen bij aanvang van de wedstrijd. Samen met Jan hield hij de bank warm, ware het niet dat het fanatisme in Gijs werd aangewakkerd en er van stilzitten niets terechtkwam, gevlagd moest er worden!
Ons team was, vergeleken met vorig weekend, wederom lichtelijk gewijzigd. Op de aanvallende middenvelder achter de spits speelde nu Johannes. Benjamin nam de rol van linksback op zich en deed dit tot verbazingwekkend goed. Op Riemer na, want hij was laatste man, waren alle mensen met snelheid (dat betekent iedereen jonger dan 20) wederom voorin gezet. Er zijn wellicht meer spelers van onder de 20 aanwezig bij ons, maar deze worden op tactisch gebied anders ingezet vanwege hun enorme spelinzicht en lichaamsomvang. Overigens bezitten we in dit team ook een aantal exemplaren van dit soort spelers ouder dan 20…
De wedstrijd verliep relatief naar inschatting. Dat wil zeggen dat wij Rottevalle als een ploeg kennen die de lange bal hanteren tot ze niet meer kunnen. Hoe eerder dit moment is, hoe meer kansen er voor ons liggen. Iets stabieler begonnen we aan deze wedstrijd al is ondanks alle inzet en moeite nog steeds een gebrek aan routine zichtbaar binnen de ploeg. Dit gebrek werd gecompenseerd met veel loopwerk en het goed aangaan van duels.
Dit nam niet weg dat de rechteraanvaller van Rottevalle een magistrale goal maakte door van de punt zestien Jorg keihard te verschalken. Tien minuten daarna liet Louw Jan zien dat wij bij de boys ook zulke dingen kunnen en wellicht nog wat beter. Na een hoge bal netjes op de borst te controleren, en kort na de aanname de bal van buiten de zestien in de kruising te joeperen was de stand weer gelijk.
Ook onze tweede goal en tevens de uiteindelijk punt-goal (vanwege het opleveren van een punt uiteraard, niet vanwege de manier hoe de bal werd geraakt) werd door Louw Jan gemaakt. Al zat hier een gekke nasmaak aan. Job kreeg het namelijk voor elkaar om vanaf de corner vlag de bal nog voor te zetten waarbij de bal over de achterlijn draaide maar uiteindelijk toch nog bij Louw Jan terecht kwam die zich bij de tweede paal had opgesteld. Omdat alle verdedigers appelleerden voor een achterbal verdedigde er niemand meer bij Rottevalle, had de grensrechter dit nu ook maar gedaan, dan had de bal waarschijnlijk niet geteld. Maar nu wel!
De tweede helft kwamen Gijs en Jan op de backs en dit bracht een stukje routine met zich mee. We speelden iets gemakkelijker op de helft van de tegenstander en konden meer druk gaan uitoefenen. En na afgekeurde goals, enorm veel inzet, een paar supersaves van Jorg en nog weer beter voetbal van iedereen moesten we toch genoegen nemen met 1 punt.
Het weer was mooi en het bier naderhand koud. Een schrale troost, maar volgende week gaan we de wedstrijd winnen en onze eerste echte punten binnenharken, koste wat kost!