21 november 2011 20:00
Zaterdag, 12:00…
De mannen van het tweede van de Haulerwijkse Boys druppelen kantine en bestuurskamer binnen. Vandaag staat de wedstrijd met WTOC op het programma en met de wedstrijd tegen Harkemase Boys nog vers in het geheugen is er ruimte voor hoop. We hebben ons in elk geval het gevoel gegeven dat er zeer zeker dingen mogelijk zijn in de derde reserve klasse…
Nu alleen nog een constante bezetting binnen het team en er ligt ons niks meer in de weg. Want hier schort het op het moment jammer genoeg nog een beetje aan. Mensen uit ons team moeten doorschuiven, hier komen anderen voor in de plaats en zo draait Sicco, als een toverkol met haar houten lepel in een ketel vol prut, elke week weer een opstelling in elkaar…
Dit heeft voordelen maar ook zeker nadelen. Een voordeel van zaterdag was dat wij Riemer zich weer bij ons aan zagen sluiten. En daarnaast mochten we ook weer eens een Mulder opstellen. Beide heren zijn jong, hebben sterke beentjes en geen overgewicht dus goede gegadigden voor de beide aanvallende middenveld posities.
Maar naast dit positieve nieuws moesten we ook een minder goed bericht ontvangen… Het bericht kwam van Gijs… Gijs is met zijn ondernemende wederhelft, meerdere kinderen en fulltime functie te druk bezet om zich, op het niveau en met de inzet die hij zelf graag zou willen, in te zetten voor het 2de. Wij accepteren natuurlijk niet dat het hier bij blijft en verwachten, zodra Gijs weer kan, zich weer meldt om de gelederen op alle fronten weer te versterken. Maar voor nu hebben wij er als team alle begrip voor…
Alles opgesomd hadden we Job nog op de bank en Hans op het hek. En klaas de taxi baas als vlaggenmeester. Ook mochten we weer een beroep doen op allrounder Martijn, die zich, zoals we gewend zijn, met een grote glimlach voor de wedstrijd meldde…
De eerste helft begon en de problemen ook. Ingesteld om op eigen helft strijd te leveren en de tegenstander tegen te houden en waar nodig een steek uit te delen bleek niet de juiste instelling in deze wedstrijd… De tegenstander deed dit namelijk ook! En waar wij voetballend sterker waren, werd dit door de tegenstander met brute kopkracht gecompenseerd. En dan bedoel ik dat wij geen enkel kopduel hebben gewonnen in hun verdediging. Maar zoals eerder gezegd werd er daadwerkelijk voetbal van ons verwacht en wij kregen hier ook de ruimte voor. Veel haalde het niet uit aangezien we hier nog niet helemaal mee overweg kunnen, maar er was ook zeker niemand die verzaakte om te doen wat er moest gebeuren. Iedereen stond goed scherp…
Ook Johannes… Want aan het einde van de eerste helft kon Johannes een pass van de keeper der tegenstanders onderscheppen! Behendig en technisch speelde hij de keeper uit, en kwam voor een lege goal te staan… Ik heb geen idee wat er precies gebeurde, maar ik denk dat Johannes, zelfs voor de lege goal, nog steeds met de allang uitgespeelde tegenstander bezig was, zoals dat een groot deel van de wedstrijd het geval was. Van dit moment af gezien bakte de tegenstander er niet veel van, en wij hadden niet het vermogen om hier gebruik van te maken. Ruststand 0 – 0.
In de rust bleek de nodige energie verbrand, spieren overbelast en was het mieperjank gehalte erg hoog. Dit resulteerde in een Hessel die uit de spits in de vlaggersfunctie moest. Daarnaast werd Henk Siepel gewisseld. Martijn en Klaas brachten een kuubje nieuwe energie op het veld op en de tweede helft werd lichtelijk door ons gedomineerd. Maar jammer genoeg was alle inzet en energie niet genoeg om de tegenstander weg te spelen en doelpunten te maken. Het resultaat?
Het resultaat was een statistieken verpletterende pot, want dit seizoen hebben we nog geen enkele wedstrijd gespeeld waarin de tegenstander niet scoorde, maar daar staat tegenover dat dit tevens de eerste wedstrijd was waarin we zelf voor het eerst ook niet scoorden. Inzet was er, iedereen probeert zoveel mogelijk te trainen en we worden steeds meer een team…
Wee het gebeente van de volgende tegenstander want de dorst naar punten wordt groter…